Αξιολόγηση

Η αξιολόγηση αποτελεί σημαντικό κομμάτι της διάγνωσης και της θεραπείας για τη Διαταραχή Μετατραυματικού Άγχους (ΔΜΤΑ). Δεν συμβάλλει μόνο στη θεμελίωση της διάγνωσης, αλλά παρέχει και μία βάση αναφοράς για τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων, ώστε να είναι δυνατή η μέτρηση της προόδου σας ή της σχετιζόμενης με τη θεραπεία επιδείνωσης της κατάστασής σας. Η αξιολόγηση μπορεί να είναι μη τυποποιημένη ή τυποποιημένη.

Συνήθως χρησιμοποιούνται δύο τύποι μη τυποποιημένης αξιολόγησης.

• Η παρακολούθηση των δυσκολιών και των συμπτωμάτων από τον ασθενή είναι μία συνηθισμένη και χρήσιμη μορφή αξιολόγησης.  Ως ασθενής, θα σας ζητηθεί να καταγράφετε την εμφάνιση συμπεριφορών, όπως εάν βλέπετε εφιάλτες ή εάν έχετε εκρήξεις θυμού. Μπορεί να σας ζητηθεί να σημειώνετε την ημερομηνία και την ώρα, την περίσταση, τις σκέψεις σας εκείνη τη στιγμή και τις συναισθηματικές σας αντιδράσεις κατά την εμφάνιση των συμπτωμάτων.
• Οι κλινικές συνεντεύξεις χρησιμοποιούνται συχνά ως τεχνική αξιολόγησης. Συνήθως περιλαμβάνουν μία γενική ψυχοκοινωνική αξιολόγηση, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού σας ιστορικού σχετικά με οποιαδήποτε προβλήματα έχετε εμφανίσει, προηγούμενες θεραπείες και εκβάσεις, οικογενειακά προβλήματα και ερωτήσεις σχετικά με τον τρόπο που λειτουργείτε στις σπουδές ή στο χώρο εργασίας σας. Έπειτα, καταγράφονται συγκεκριμένες λεπτομέρειες σχετικά με την τραυματική σας εμπειρία και την ανταπόκρισή σας σε αυτή.

Οι τυποποιημένες αξιολογήσεις έχουν αρκετά πλεονεκτήματα έναντι των μη τυποποιημένων αξιολογήσεων. Σε αυτά περιλαμβάνονται η αποτελεσματικότητα και αξιοπιστία των μετρήσεων της σοβαρότητας των συμπτωμάτων και των μεταβολών. Στις περισσότερες χρησιμοποιείται μία κλίμακα για την πραγματοποίηση μίας αρχικής αξιολόγησης και την καταγραφή των μεταβολών στη διάρκεια της θεραπείας. Οι τυποποιημένες αξιολογήσεις πραγματοποιούνται είτε μέσω κλινικής συνέντευξης είτε μέσω αναφορών από τον ασθενή.