Κατάθλιψη

Είναι σημαντικό να γίνει μια διάκριση μεταξύ του είμαι λυπημένος, στεναχωριέμαι και πάσχω από κατάθλιψη. Όλοι έχουμε νιώσει λύπη κάποια στιγμή. Η ζωή τότε φαίνεται αξιοθρήνητη, οι  δυσκολίες ανυπέρβλητες και το μέλλον φαντάζει ανέλπιδο. Είναι φυσιολογικό να νοιώθετε λυπημένοι και μελαγχολικοί όταν αντιμετωπίζετε κάποια δυσκολία ή απώλεια, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση μιας αποτυχημένης ερωτικής σχέσης, ανεργίας ή πένθους.

Όταν, όμως, είστε «φυσιολογικά» λυπημένοι, δεν σταματάτε να «λειτουργείτε» εντελώς. Μπορείτε να λάβετε μέρος σε δραστηριότητες ακόμα και αν «δεν το θέλετε με την καρδιά σας». Και όταν κάτι καλό συμβεί, μπορείτε ακόμα να νοιώσετε χαρά.

Το να είναι κανείς φυσιολογικά λυπημένος δεν αποτελεί, συνεπώς, ασθένεια. Η λύπη και η κακή διάθεση θα περάσουν. Ακόμα και αν νοιώθετε μεγάλη θλίψη, θα σας επηρεάζει όλο και λιγότερο με το πέρασμα του χρόνου. Ίσως, όμως, και η θλίψη αυτή να μη φύγει ποτέ τελείως. Μπορείτε να κάνετε κάτι από μόνοι σας για να βοηθηθείτε ενώ η υποστήριξη της οικογένειας και των φίλων βοηθά, επίσης, πάρα πολύ. Γιατί αυτό που χρειάζεστε είναι να είστε με άλλους και να μιλάτε για τα προβλήματά σας προκειμένου να γίνετε καλύτερα.