Ανάγνωση ημερολογίου

Εύχομαι να είναι όλα απλώς μια φάση

Μία σελίδα στο ημερολόγιο ""
Συνετάχθη από Pashalis1985 Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2012 01:18

Για άλλη μια φορά βρίσκομαι απέναντι από μια λευκή σελίδα... Ένα ακόμη ημερολόγιο που με περιμένει να το γεμίσω με λέξεις... όπως το κενό της ψυχής μου που περιμένει να γεμίσει με συναισθήματα... Δεν ξέρω τι να γράψω... δεν έχω ιδέα... νομίζω πως ακόμα και να καταφέρω να γεμίσω ολόκληρες σελίδες δεν θα νιώσω ότι εκφράστηκα στο ελάχιστο.. Θα μπορούσα να μην προσπαθήσω καν να γράψω... όμως φοβάμαι... τελευταία γράφω όλο και λιγότερα συχνά... και φοβάμαι ότι θα καταλήξω να γράφω όλο και πιο σπάνια... απλώς θα βυθιστώ στο απόλυτο κενό... και τότε δεν θα υπάρχει τίποτα να γραφτεί... Δεν αντέχω άλλο να νιώθω όλο αυτό το σκοτάδι γύρω μου.. Χρειάζομαι επιτέλους μερικές αχτίδες φωτός... Θέλω να νιώσω κάποια αλλαγή στην διάθεσή μου... και να μου είναι αρκετό αυτό... Θέλω να επιτρέψω στον εαυτό μου να νιώσει ευτιχισμένος, ακόμη κι αν δεν νιώθω ότι είμαι αρκετά έξυπνος, ικανός ή οτιδήποτε άλλο από αυτά που απαιτώ από τον εαυτό μου... Θέλω μια καλή μέρα να είναι αρκετή για μένα... να μην καταστρέφω μία στιγμή αισιοδοξίας κάνοντας αρνητικές σκέψεις... Απλώς θέλω να ζήσω... Να μην χαραμίσω την ζωή μου... τι πιο απλό από αυτό; Κι αν είναι αλήθεια; Αν ο λόγος που πασχίζω να γράψω αυτό το ημερολόγιο είναι για να επιβαιβεόσω για άλλη μια φορά στον εαυτό μου ότι δεν μπορώ ποτέ να κατακτήσω αυτά που θέλω; Αν ο σκοπός ύπαρξης του κάθε ημερολογίου μου είναι να μου ικανοποιεί την ανάγκη να νιόσω ότι δεν μπορώ να έχω αυτά τα απλά, καθημερινά πλάγματα; Είναι δυνατόν να είναι όντως έτσι και να μην μπορώ να το καταλάβω;
Νιώθω τις διανοητικές μου ικανότητες απίστευτα χαμηλές... Νομίζω ότι αν διαβάσω προηγούμενα ημερολόγιά μου θα νιώσω ότι είναι γραμμένα από τα χέρια ενός σοφού ανθρώπου... τόσο μεγάλη φαντάζει η διαφορά στο νοητικό μου επίπεδο... Είναι ανυπόφορο να νιώθω τόσο θολή την σκέψη μου... Προσπαθώ να περάσω ότι είναι απλώς μια φάση... ότι σε μερικές μέρες θα μπορέσω πάλι να νιώσω ότι έχω διαύγεια... και θα γράψω ένα εμπνευσμένο ημερολόγιο στο οποίο οι λέξεις θα γράφονται χωρίς κόπο...Έχει πάνω από μία ώρα που προσπαθώ να γράψω αυτό το ημερολόγιο... ενώ ταυτόχρονα κάνω κι άλλα πράγματα.. είναι μάταιο... δεν μπορώ να το κάνω σήμερα... δεν μου αρέσει καθόλου η ιδέα της παραίτησης όμως απλώς δεν μπορώ να το κάνω... δεν μπορώ να γράψω τίποτα άλλο... εύχομαι να είναι όλα απλώς μια φάση...

Σχόλια από την κοινότητα

Σκέφτομαι να γράψω ημερολόγιο εδώ και ώρες... Από το μεσημέρι που ξύπνησα... όμως αντί γι αυτό καθόμουν όλη μέρα και δεν έκανα απολύτως τίποτα... Πλέον μου είναι τρομερά δύσκολο να ξεκινήσω το οτιδήποτε... Και μόνο η ίδεα να κάνω την αρχή με κουράζει... χθές είχα να περιγράψω 3 προιόντα που κανονικά είναι κάτι παραπάνω από μιας ώρας δουλειά... όμως το ανέβαλα συνεχώς... ώστε κατάφερα και τα τέλιωσα κάποια στιγμή το βράδυ... Ακόμα και σήμερα θα μπορούσα να κάνω κάτι... Υπάρχουν πράγματα που έχω αφήσει στην μέση... Πράγματα που θα πρεπε να με ευχαριστούν... όμως είναι σαν να με έχει υπνωτίσει η απραξία... Η σημερινή μέρα είναι από τις πλέον ανούσιες της ζωής μου... δεν έχει απολύτως κανένα νόημα... Είναι αξιολύπητο να κάθομαι όλη μέρα μποστά από τον υπολογιστή χωρίς να κάνω ουσιαστικά τίποτα... αν ήξεραν οι φίλοι μου ότι βρίσκομαι όλη μέρα εδώ και χαραμίζω τον χρόνο μου με αυτόν τον τρόπο... πραγματικά δεν ξέρω τι θα σκέφτονταν για μένα... υποθέτω θα σκέφτονταν οτι χαραμίζομαι.. γιατί πιστεύουν σε μένα... μου το έχουνε πει... και όσοι δεν μου το έχουν πει μου το έχουν δείξει με τον τρόπο τους... σίγουρα δεν θα τουα άρεσε καθόλου να ξέρουν ότι δεν αξιοποιώ τις ικανότητες που βλέπουν σε μένα... και δεν θέλω να τους απογοητεύσω.. δεν θέλω να σκεφτούνε κάποια μέρα ότι δεν έχω να προσφέρω τίποτα πλέον... Ακόμη κι αν δεν μπορώ να πιστέψω στον εαυτό μου θέλω τουλάχιστον να πιστεύουν οι υπόλοιποι σε μένα... μου αρέσει σαν σκέψη... Όμως πως να συνεχίσω να τους αποδικνύω ότι έχουν λόγους να πιστεύουν σε μένα όταν η ζωή μου είναι βυθισμένη σε αυτή την αδράνεια; Σκέφτομαι να δουλέψω ένα τραγούδι που έχω αφήσει μισοτελιωμένο για έναν φίλο μου όμως δεν μπορώ... απλώς δεν μπορώ... έχω μαρμαρώσει... μου πέρασε πριν λίγο από το μυαλό να ξυπνήσω αύριο από τα χαράματα και να βγω αναζητώντας κάποιο μέρος για φωτογράφιση... όμως έχω στο μυαλό μου δεδομένη την αποτυχία... δεν μπορώ να σκεφτώ ότι θα μπορέσω να πετύχω κάτι καλύτερο από την μετριότητα... δεν το αποκλίω ακόμα σαν ενδεχόμενο... μπορεί να το κάνω... όμως από την αλλη σκέφτομαι ότι ακόμα και να πετύχω κάτι καλό θα νιώσω εκείνον τον πόνο της μοναξιάς που έρχεται σε τέτοιες στιγμές να μου θυμίσει πως ακόμη κι όταν καταφέρνω κάτι, είμαι μόνος... ανυπόφορα μόνος... έχω ακόμη μερικές ώρες για να κάνω κάτι ώστε όταν πέσω και πάλι στο κρεβάτι να πω στον εαυτό μου ότι τελικά δεν ήταν εντελώς ανούσια μέρα.... Ελπίζω να συμβεί κάποιο θαύμα γιατί δεν μπορώ να κάνω κάτι από την μεριά μου...

Συνετάχθη από Pashalis1985, Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2012 20:26