Ανάγνωση ημερολογίου

Πάλι τα ίδια

Μία σελίδα στο ημερολόγιο ""
Συνετάχθη από Pashalis1985 Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012 16:19

Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία... Όλες οι υποθέσεις που έκανα μέχρι χθες επιβαιβεώθηκαν σήμερα... Δεν θα μπορούσε να γίνει πιο ξεκάθαρο... Ορίστε λοιπόν που μου δίνεται η ευκαιρία που αναζητούσα όλον αυτό το καιρό... Είναι σαν γύρισα αρκετούς μήνες πίσω... Όλα μοιάζουν να είναι όπως τότε... Μόνο που εγώ δεν μπορώ να νιώσω τίποτα... Δεν μπορώ να της προσφέρω αυτό που ζητάει... Ούτε μπορώ να ικανοποιήσω την δική μου ανάγκη... Δεν ξέρω πως τα κατάφερα πάλι... δεν ξέρω πως τα κατέφερα και την ξεγέλασα, κάνοντας την να πιστεύει πως είμαι αυτό που χρειάζεται... Το είπα σε έναν φίλο μου και μου είπε ότι δεν πρέπει να χάσω για κανέναν λόγο την ευκερία... Ότι πλέον ξέρω και δεν πρέπει να ξανακάνω το ίδιο λάθος... Εγώ όμως γιατί νιώθω πως δεν ξέρω τίποτα απολύτως; Λες και καμμία εμπειρεία δεν μου μαθένει κάτι... Αργά ή γρήγορα θα θέλει να με δει... Όμως εγώ δεν θα μπορέσω να ανταποκριθώ... Και τότε θα καταλάβει πόσο έξω έπεσε... Αν δεν μπορώ να νιώσω τίποτα τότε γιατί δεν θέλω να το τελιώσω όλο αυτό εδώ και τώρα;

Σχόλια από την κοινότητα

Δεν έπρεπε να το κάνω... Δεν έπρεπε να ενδώσω πάλι στην ανάγκη μου για ανθρώπινηεπαφή... Δεν ξέρω τι με κάνει να πιστεύω ότι θα μπορούσα ποτέ να την ικανοποιήσω... Νομίζω πως άρχισα να δένομαι μαζί της... Της ζήτησα να βραθούμε! Δεν ξέρω τι σκέφτόμουν... Απλώς ενέδωσα βλέποντας πόσο μεγάλο ενδιαφέρον έχει για μένα... μόνο που ξεχνάω μία μικρή λεπτομέρεια... Δεν ενδιαφέρεται για μένα αλλά για τον άνθρωπο που νομίζει ότι είμαι... Με βλέπει όπως θέλει να με δει... Όπως έχει ανάγκη... Αύριο αν τελικά βρεθούμε θα μάθει την πραγματικότητα... Θα δει ότι δεν έχει κανέναν λόγο να ενδιαφέρεται για μένα... Θα καταλάβει αμέσως πως έπεσε έξω... Και τότε απλώς θα γκρεμιστούν οι οι προσδοκίες και των 2 μας... Όμως ίσως είναι καλύτερα έτσι.. Θα ήταν χειρότερα να ανέβαλα περαιτέρω την συνάντησή μας... Γιατί δε μπορεί, αργά ή γρήγορα θα συναντόμασταν... εκτός κι αν έχανε το εδιαφέρον της για μένα... Ακόμη νιώθω την ανάγκη να ελπίζω... Δεν θέλω να πάω με σκοπό να αποτύχω.. Σε καμμία περίπτωση... Πρέπει με κάποιον τρόπο αύριο να απενεργοποιήσω αυτόν τον μηχανισμό μου...

Συνετάχθη από Pashalis1985, Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012 23:53