Ανάγνωση ημερολογίου

Έχω κουραστεί να λέω συνεχώς στον εαυτό μου ότι έφτασα στον πάτο και ότι δεν μπορεί να υπάρχει πιο κάτω από αυτό μέχρι να έρθει η επόμενη μέρα για να με διαψεύσει...Να νιώθω πως δεν μπορεί να υπάρχει κάτι χειρότερο κι όμως να έρχεται κάθε φορά το αύριο για να μου αποδείξει πως έκανα λάθος... Αν συνεχίσει όλο αυτό με τον ίδιο ρυθμό ούτε θέλω να σκέφτομαι σε τι κατάσταση θα βρίσκομαι σε ένα χρόνο από τώρα... Τουλάχιστον θα θελα να μπορούσα να είμαι ευχάριστη παρέα, όσο άσχημα κι αν νιώθω.. Θα θελα να μπορούσα να κάνω αύριο μία εξαίρεση και να μπορέσω να περάσω καλά με αυτή τη φίλη μου... Δεν θα το αντέξω να πάει σταβά.... Όσο έχω προσδοκίες και βλέπω ότι δεν εκπληρώνονται. τόσο χάνω την ελπίδα... Κάπου διάβασα πως η μεγαλύτερη επιτυχία είναι να περνάς την μία αποτυχία μετά την άλλη χωρίς να χάνεις τον ενθουσιασμό σου... Δεν νομίζω πως υπάρχει χειρότερος άνθρωπος από μένα στην τήρηση αυτού του ρητού... Η κάθε αποτυχία μου στερεί ακόμη περισσότερο τον ενθουσιασμό μου... Αναρωτιέμαι αν έχει απομείνει έστω μία απειροελάχιστη δόση... Έχω καιρό να νιώσω την ανάγκη για μια αγκαλιά... Νιώθω πάλι λες και η ψυχή μου αγανάκτησε να επιθυμεί όσα δεν μπορώ να της προσφέρω και απλώς παραιτήθηκε... Νιώθω τόσο απαθής... τόσο κενός από συναισθήματα και επιθυμίες που νομίζω πως τίποτα δεν μπορεί να με κάνει να γελάσω με την ψυχή μου... και τίποτα δεν μπορεί να με κάνει να ξεσπάσω σε κλάματα... Λες και καμμία απώλεια δεν μπορεί να με αγγίξει... και καμμία κατάκτηση δεν μπορεί να με κάνει να νιώσω ζωντανός... Σαν να έχει διαταραχθεί η ψυχική μου ισσοροπία... οι διανοητικές μου λειτουργίες... όλα... και το μόνο που θέλω είναι να αποκατασταθούν... Έτσι απλά... από την μια στιγμή στην άλλη... Να εξαφανιστούν όλα... Να νιώσω έξυπνος... ικανός.. όμορφος... αστείος.... Όλα αυτά που χρειάζομαι για να πλησιάσω στον εαυτό μου... Όμως όσο βλέπω ότι χάνω όλα αυτά, τόσο νιώθω πως απομακρύνομαι από αυτόν... Και τότε είναι που φοβάμαι περισσότερο... Μόλις δέχθηκα ένα πολύ καλό σχόλιο για την φωτογραφία που έβγαλα χθες... Από την φίλη μου με την οποία μιλάμε πάλι όπως παλιά... Μου είπε ότι έπαθε σοκ όταν την είδα... ότι προς στιγμήν πίστεψε πως απλώς την βρήκα από το ιντερνετ... Παρόλο που εγώ την βρήκα μέτρια... όμως αυτό δεν μου λέει τίποτα ουσιαστικό... Σκέφτομαι... "Ωραία, άλλο ένα θετικό σχόλιο... so what?" Σκέφτομαι ότι τελικά ίσως είναι πραγματικά καλή φωτογραφία... Όμως αυτή η σκέψη δεν μου προσφέρει τίποτα... Το μόνο που θέλω αυτή τη στιγμή είναι να κοιμηθώ... Να νιώσω τον ύπνο να με λυτρώνει... Να ξυπνήσω με καλύτερη διάθεση.... Να βρω με κάποιον τρόπο τον ενθουσιασμό ώστε να κάνω ξεχωριστή την αυριανή μέρα...