Ανάγνωση ημερολογίου

Ακόμη μία μέρα... Από αυτές τις κενές... Ακόμη μια στιγμή που θέλω απεγνωσμένα να αποτυπώσω με λέξεις τις σκέψεις μου όμως νιώθω το μυαλό μου τόσο αποδιοργανωμένο και την αδυναμία συγκέντρωσης τόσο έντονη που νιώθω ανίκανος να το κάνω... Το μόνο που θέλω είναι να καθαρίσω την σκέψη μου... Να είμαι πάντοτε σε θέση να περιγράψω με απόλυτη σαφήνεια όσα νιώθω και σκέφτομαι... Είναι στιγμές που νιώθω πως δεν με προβληματίζει τίποτα... Σαν να μην με νοιάζει που η ζωή μου είναι τόσο κενή... Η αποδοχή της κατάστασής μου αποτελούσε πάντοτε τον χειρότερό μου φόβο.. Και τώρα που βλέπω αυτόν τον φόβο μου να αποκτά σάρκα και οστά νιώθω ανίκανος να αντιδράσω με κάποιον τρόπο...
Σήμερα συνηδητοποίησα ότι έπεσα έξω στις υποθέσεις που έκανα σχετικά με αυτήν την κοπέλα.. Για άλλη μια φορά απέδειξα στον εαυτό μου ότι τις περισσότερες φορές που κάνω σενάρια στο μυαλό μου πέφτω έξω... Είμουν σίγουρος ότι είχε απογοητευτεί όταν με συνάντησε.. Όμως πριν από λίγο αποδείχθηκε αληθινό το σενάριο που είχα αποκλίσει... Περίμενε να της μιλήσω εγώ... Με σκεφτόταν παρόλο που εγώ πίστευα ότι δεν είχε κανέναν λόγο να με σκέφτεται... Αναρωτιέμαι αν θα μάθω επιτέλους ποτέ από τα λάθη μου... Εξακολουθώ και κάνω τα ίδια λάθη... ξανά και ξανά... Τι περιμένω για να καταλάβω ότι η εικόνα που έχω για τον εαυτό μου δεν είναι αυτή που έχουν οι άλλοι για μένα; Ειλικρινά δεν έχω ιδέα τι μπορεί να βλέπει σε μένα αυτή η κοπέλα όμως τα δεδομένα δείχνουν ότι δεν της είμαι απαρατήρητος... Όσο σκέφτομαι ότι μέσα στο τελευταίο εξάμηνο ενδιαφέρθηκαν για μένα 3-4 κοπέλες μου φένεται απίστευτο... Νομίζω ότι θα κατλήξει απλώς μία ακόμη χαμένη ευκαιρεία...
Προσπαθώ με κάποιον τρόπο να βρω την χαμένη μου δημιουργικότητα… Όμως δεν ξέρω πλέον τον τρόπο… Ακούω παλιές μου συνθέσεις και δεν μπορώ να πιστέψω ότι ήμουν εγώ αυτός που τις εμπνεύστηκα.. Θέλω να ξανανιώσω εκείνα τα συναισθήματα που μου προκαλούσε η διαδικασία της δημιουργίας… να νιώσω πάλι εκείνον τον ενθουσιασμό που με συνέπαιρνε καθώς συνέθετα… εκείνη την ικανοποίηση που με γέμιζε όταν ολοκλήρωνα κάποιο τραγούδι… Εδώ και καιρό υποτίθετε πως έχω ξεκινήσει μια μουσική συνεργασία με έναν από τους καλύτερους μου φίλους… Μόνο που δεν μπορώ να συμμεριστώ τον ενθουσιασμό του… Μου στέλνει συνεχώς να ακούσω ιδέες του και συζητάμε για αυτή την επερχόμενη δουλειά που θα προκύψει από αυτήν μας την συνεργασία… όμως εγώ δεν συμβάλει στο ελάχιστο μέχρι στιγμής… Μου αρέσουν οι ιδέες του και θα ήθελα πάρα πολύ να δουλέψω πάνω σε κάποια από αυτές… όμως δεν μπορώ να δημιουργήσω όπως άλλοτε.. Είναι σαν να έχω ξεχάσει για πάντα πως γίνεται… Πιστεύει πολύ σε μένα… Μου έχει πει επανειλημμένα πόσο πολύ πιστεύει στις ικανότητες και το ταλέντο μου… Πόσο ξεχωριστό θεωρεί το μουσικό μου όραμα… Θέλω με κάποιον τρόπο να γίνω πάλι εκείνος ο άνθρωπος που δημιουργούσε συνεχώς… να αναγενηθώ μέσα από τις στάχτες μου…