καλισπερα σας.Συγχαρητηρια για το σιτε σας ειναι πολυ καλο και βοηθητικο συγχρονως.Θα ηθελα να ρωτησω και να μου πειτε ειληκρινα.Εχω κρισεις πανικου απο τα δωδεκα μου και δε λενε να σταματησουν .εχω αλλαξει ενα σωρο φαρμακα και τωρα η ψυχιατρος λεει οτι δε με πιανουν.μου δωσε το σαροτεν και παχινα λιγακι ευτηχως γιατι κοντευα να πεθανω και απο ανορεξια.Σας παρακαλω πειτε μου γιατι δε με πιανουν τα φαρμακα????και το σαροτεν που με πιανει λιγουλακι για ποσο καιρο ακομα θα με πιανει???ουτε η ψυχοθεραπειες με πιανουν γιατι εχω κανει τα παντα.απλα τωρα πια καιγομαι η ετσι νιωθω.αν το αφησω να συνεχιστει το καψιμο πεφτω κατω και λιποθυμαω.καψιμο εννοω σε ολο το σωμα και οπως μου παν ειναι πανικοι.νομιζα ειχα ηρεμισει επειδι επερνα φαρμακα αλλα τελικα ερχοταν ο πανικος σε αυτη τη μορφη.γιατι δε με πιανουν τα φαρμακα???
Μερικές φορές παρατηρούμε ότι όταν τα συμπτώματα αρχίζουν από μικρή ηλικία είναι πιο πιθανό οι θεραπείες να θέλουν περισσότερο χρόνο για να δράσουν. Δεν χρειάζεται να απογοητεύεσαι γι'αυτό. Η θεραπεία του πανικού αρκετές φορές χρειάζεται πολύ χρόνο διότι πρέπει να αποκτηθεί ξανά η εμπιστοσύνη που νιώθουμε φυσιολογικά για τον έλεγχο του σώματός μας ή του μυαλού μας. Το σίγουρο είναι, ότι καθώς προχωρά η ζωή, η εμπιστοσύνη αυτή σιγά σιγά ξανακερδίζεται γι'αυτό και τα πράγματα συνήθως πηγαίνουν καλύτερα.
Με εκτίμηση
Πέτρος Σκαπινάκης
Επ. Καθηγητής Ψυχιατρικής
Ιατρική Σχολή Παν. Ιωαννίνων