Κατ'αρχας καλησπερα.
Δεν θυμαμαι ποτε ηταν η τελευταια φορα που ημουν πραγματικα ευτυχισμενη. Νιωθω συνεχεια δυστυχισμενη, κλαιω συχνα (τον τελευταιο καιρο συχνοτερα), εχω χασει το ενδιαφερον μου για πραγματα που εκανα παλιοτερα, εχω χασει το κουραγιο μου, δεν βλεπω τιποτα θετικα, ειμαι αναποφασιστη, ειμαι ευεξαπτη. Νιωθω οτι ο,τι και να κανω δεν εχει καμια σημασια. Εχω απομακρυνθει απο τους ελαχιστους φιλους που ειχα και με στεναχωρει μεχρι και το παραμικρο στη σχεση μου. Τελευταια μου εχει καρφωθει στο μυαλο η ιδεα οτι μονο αν πεθανω θα τελειωσουν τα βασανα μου. Τι εχω;
Τα συμπτώματα που περιγράφετε είναι συμπτώματα που συχνά παρατηρούμε στην κατάθλιψη και νομίζω ότι μια συζήτηση με έναν ειδικό δεν θα έβλαπτε. Αν μάλιστα συνεχίζετε ακόμη και έχετε αυτά τα συμπτώματα στην ίδια ένταση τότε καλό θα ήταν να απευθυνθείτε σε καποιον ψυχίατρο. Υπάρχουν πολλές θεραπευτικές επιλογές και η τελική απόφαση ανήκει σε εσάς, οπότε δεν έχετε να χάσετε τίποτα. Μπορείτε να απυθευνθείτε για βοήθεια τόσο σε δημόσιους όσο και σε ιδιωτικούς φορείς, και οι δημόσιοι να ξέρετε ότι σε γενικές γραμμές είναι πολύ πιο ευέλικτοι από ότι μπορεί να νομίζατε. όλα τα μεγάλα γενικά νοσοκομεία έχουν σήμερα ψυχιατρικό τμήμα και το να κλείσετε ένα ραντεβού μπορεί να είναι τόσο εύκολο όσο ένα απλό τηλέφωνο.
Με εκτίμηση
Πέτρος Σκαπινάκης
Επίκουρος Καθηγητής Ψυχιατρικής
Ιατρική Σχολή Παν/μιου Ιωαννίνων