Γεια σας. Ειμαι 20 χρονων και από τα 12 υποφέρω από διάφορα ψυχοσωματικά νοσήματα. Ξεκίνησα με έλκος στο στομάχι που εν μέρη οφειλόταν και σε κληρονομικότητα αλλά ήταν κυρίως από το άγχος. Συνεχίστηκε με ιλλίγγους και κρίσεις πανικού (δεν ένιωθα τα άκρα μου) και τώρα πλέον έχω και σπαστική κολίτιδα και μυωπιία. Για όλα οι γιατροί μου έδωσαν την αιτιολογία του άγχους. έχω κάνει πολλές εξετάσεις για να εξαλείψω οποιοδήποτε παθολογικό αίτιο. Ξέρω ότι χρειάζομαι ψυχολογική υποστήριξη αλλά τα οικονομικά μου δεν το επιτρέπουν να παρακολουθήσω ψυχοθεραπεία. Άλλωστε όταν μου διεγνώσθει πρώτη φορά καταθλιψη πριν ένα χρόνο ο ψυχολόγος με παρέτρεψε να πάρω αντικαταθλιπτικά. Κάτι που δεν το συζητάω καν σαν περίπτωση. Είμαι μόνο 20 και δε θέλω να μπλέξω με ψυχοτροπικά χαπια ακόμα κ αν είναι γραμμένα από γιατρό. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που μου δημιουργούσε αγχος απο τα 12 κ εχω σκεφτεί πολλές φορες το ενδεχόμενο να μου εχει συμβει κατι σε μικροτερη ηλικια και να το έχει διαγραψει η μνημη μου για αυτοσυντηρηση. Αν εχετε να μου προτεινετε κατι καλυτερο από τη φαρμακευτικη αγωγη θα ήθελα πολύ να το ακούσω. Ευχαριστω πολύ εκ των προτερων.
Δε νομίζω ότι υπάρχουν πολλές επιλογές. Πιστεύω ότι θα πρέπει να ξεκινήσεις μια ψυχοθεραπευτική παρακολούθηση σε τακτική βάση. Από την στιγμή που υπάρχει πρόβλημα οικονομικό νομίζω ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει σε κάποιο δημόσιο φορέα (κέντρο ψυχικής υγείας ή εξωτερικό ψυχιατρικό ιατρείο γενικού νοσοκομείου). Μπορείς να ρωτήσεις εάν υπάρχει ψυχιατρικό ιατρείο στο πιο κοντινό νοσοκομείο της περιοχής σου τηλεφωνώντας και μάλιστα, εφόσον υπάρχει, μπορείς να ζητήσεις να κλείσεις ένα ραντεβού. Παρότι υπάρχει κακή φήμη από τα δημόσια νοσοκομεία, μπορώ να σου πω ότι τα ψυχιατρικά τμήματα δουλεύουν με άλλο τρόπο και σέβονται τους ανθρώπους που τα επισκέπτονται.
Με εκτίμηση
Πέτρος Σκαπινάκης
Επίκουρος Καθηγητής Ψυχιατρικής
Ιατρική Σχολή Παν/μιου Ιωαννίνων