Η δική μου ιστορία

de? e?e? te???

Συνετάχθη από DINA

ειμαι 32 χρονων και τα τελευταια 7 χρονια ηζωη μου εχει σκαμπανεβασατα .επαθα την πρωτη κριση μου παραμονες του γαμου μου μαλλον απο το πολυ αγχος.επειταειχα 3 απανοτες αποβολες με αποκορυφοματην τελευταια οπου κινδυνευσα να πετθανω ημουν 5.5 μηνων και εσπασαν τα νερα αναγκαστικα επρεπε να γεννησω.αλλα ενω γεννηθηκε το μωρο νεκρο φυσικα δεν επεφτε ο πλακουντας με συνεπεια να παθω αιμοραγια και οαιματοκριτης μου ναπεσει στο 15 μπηκα χειρουργιο για αποξυση και οταν βγηκα παρουσιασα πνευμνικο οιδημα μπηκα εντατικη για παρακολοθιση απο πνευμονολογους και υστερα απο πολυ αντιβιωση τοση ωστε δεν υπυρχαν φλεβες πια για να τρυπισουν βγηκα μετα απο 10 μερες γυρισα σπιτι και επεστρεψα στο νοσοκομειο επειτα απο 5 ημερες για να δουν την κατασταση μου οι πνευμονολογοι ημουν σχεδον καλα απο αυτους για καλη μου τυχη ομως και επειδη ειχα καποιες ενοχλησεις πηγα και στο γυναικολογικο τμημα χωρις ραντεβου βεβαια με δεχτηκαν και απλως ο γυναικολογος ειχε ξεχασει λιγες γαζες μεσα μου αυτο συμαινε οτι επρεπε να μεινω στο νοσοκομειο αλλες5 ημερες και αλλη αντιβιωση επειτα απο ολα αυτα κατερευσα δεν σκεφτομου καθολου την αποβολη και που μυαλο βεβαια αλλα αρχισαν να με βασανιζουν σωματικοι πονοι με συνεπεια να ειμαι συνεχεια στους γιατρους χωρις φυσικα να βρισκουν κατι παθολογικο κατελιξα σε καποιον ψυχιατρο πηρα μια φαρμακευτικη αγωγη και το προβλημα μου λυθηκε σχεδον.σταματησα την αγωγη επειτα απο ενα 6μηνο γιατι ηθελα να μεινω παλι εγκυος και ετσι εγινε περιμενα αλλου 6 μηνες και εμεινα εγκυος αλλαξα γιατρο βεβαια και καναμε οτι μπορουσαμε για ναπαει καλα η εγκυμοσυνη και πηγε.πως ομως? με πολυ προσοχη και πολυ αγχος καθε βδομαδα ημουνα στο ιατρειο του για εξεταση τελος παντων γεννησα λιγο προωρα βαλανε το μωρο θερμοκοιτιδα μονο 3 ημερες αλλα εμενα αυτο με εριξε γενικα δεν ευχαριστηθηκα τιποτα οουτε την εγκυμοσυνη ουτε την γεννηση του μωρου μου κακως.πηγαμε σπιτι καιολα πηγαιναν καλα μεχρι τις 40 μερες και επειτα το χαος κατι επαθα νομιζα θα τρελαθω δεν ηθελα το μωρο μου με ενοχλουσε το κλαμα του δεν ηθελα να μιλαω να τροω να βλεπω δεν ηθελα τιποτα δεν μπορουσα να βγω απο το σπιτι χαλια μαυρα σηκωθηκα και με πηγα σε μια νευρολογο -ψυχολογο αρχισα αγωγη με ηρεμιστικα αντικαταθλιπτικα και βαλε. ταυτοχρονα καναμε και συνεδριες στην περιοδο αυτη εκανα ολο ασχημες σκεψεις φοβομουνα μηπως κανω κακο στο μωρο μου και στον εαυτο μου ειχα βεβαια και κρισεις σιγα σιγα οι καλες μου μερες ηταν περισσοτερες απο τις κακες με πηρε πολυ χρονο βεβαια επειτα απο 3 χρονια εξακολουθω και παιρνω αγωγη και ενω ημουνα σχεδον καλα θα ελεγα το καλοκαιρι ειχα την πιο εντονη κριση δεν μπορουσα ουτε με ηρεμιστικο να την ξεπερασω και φοβαμαι θα ξεκινησω παλι συνεδριες με ψυχολογο και ενω ειχα ελατωσει το σιπραλεξ στο 5 θα το αυξησω.για αυτο σας λεω αυτο δεν εχει τελος και ας προσπαθω πολυ γιατι τωρα δεν ειμαι μονη μου εχω και τον γιο μου που ειναι 3 χρονων.