Η φίλη μου υποφέρει
Συνετάχθη από
Boulakos
Καλησπέρα σε όλους.
Πρόσφατα και επειδή διαβάζω και ασχολούμαι με θέματα ΨΥ, ανακάλυψα ότι η κοπέλα μου έχει συμπτώματα που μοιάζουν με αυτά της ήπιας χρόνιας κατάθλιψης (άτυπη κατάθλιψη). Δηλ. χαμηλή αυτοεκτίμηση, υπερφαγία (κάποιες φορές), αίσθημα αναξιότητας - απελπισίας, περίεργοι-αδιευκρίνιστοι πόνοι στο σώμα, ανασφάλεια-ζήλεια, καθυστέρηση ύπνου το βράδυ, πιστευει κάποιες φορές ότι δεν είναι καλό άτομο, ότι εγώ για το καλό μου πρέπει να την αφήσω πχ. γιατί δε μου αξίζει, σπανιότερα ότι η ζωή της δεν έχει ελπίδα κλπ, φοβάται μη κανει λαθος στη δουλειά, παιρνει πολυ προσωπικα καθε παρατηρηση που μπορει να της γινει, κλαίει εύκολα, κάποιες μέρες μπορεί να κάθεται στον καναπέ όλη μέρα κλπ. Εγώ δεν ξέρω πως να βοηθήσω. Έβλεπα κάποια σημάδια από καιρό αλλά νόμιζα ότι ήταν χαρακτηριστικά του χαρακτήρα και όχι συμπτώματα μιας κατάστασης. Την προτρέπω να "βγεί από το σωμα της" και να δει από ψηλά τα πράγματα ψυχραιμα, και οτι ετσι θα δει οτι ολα ειναι πολυ καλυτερα από οτι οι σκέψεις της της υπαγορεύουν, όμως εκείνη μολονοτι συμφωνει και μου εχει υποσχεθει τελικα δεν μπορεί να το κανει. Να σημειώσω ότι όλα τα παραπάνω δεν την επηρεαζουν τόσο όταν το προγραμμα της ειναι γεμάτο, όταν έχει ρουτίνα δηλ, αλλά εντεινονται όταν έχει κάποια περίοδο εντονης προσπάθειας - αξιολογησης, πχ. τώρα προ 15 ημερών είχε εξετασεις στη σχολή της και τα ειχε βαψει μαυρα, τώρα είναι πάλι καλά. Να σας πω ότι η κοπέλα είναι 24 χρον. και έχει χάσει τον πατέρα της από τα 2 χρ. ουσιαστικά έζησε χωρίς αυτόν, και μετέπειτα το οικογ. περιβάλλον θεωρώ δεν ήταν τόσο υποστηρικτικό όσο έπρεπε. Τον τελευταίο χρόνο συζούμε, έχει μετακομίσει από επαρχία που ήταν στην Αθήνα και εδώ δεν έχει παρέες.
Για πρώτη φορά λοιπόν της έδωσα να διαβάσει κάποια θέματα σχετικα με την καταθλιψη και μάλλον συμφωνεί ότι ίσως εχει κάτι ανάλογο. Έκανε και κάποιο online test και λεει για καταθλιψη ηπιας εντασης. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ είναι πώς να την παροτρυνω να παει να δει κάποιον ειδικό αφού ντρέπεται πολύ και φοβάται. Προτιμά να πάρει κάποιο βιβλίο αυτοβοηθειας (πχ. Gilbert, P. (1999). Ξεπερνώντας την κατάθλιψη). Ποιο δρόμο πρέπει γενικά να ακολουθήσουμε? Υπάρχει θεραπεία για τις αρνητικές σκέψεις και τις παραπάνω συμπεριφορές? Αν τελικά πειστεί χρειάζεται ψυχολόγος ή ψυχίατρος? Χρειαζεται φάρμακα , ψυχοθεραπεία ή και τα 2? Διάβασα ότι αν χρειαστεί ψυχοθεραπεία αυτη που ενδύκνειται είναι η γνωσιακή - συμπεριφορικη. Είναι κάτι που πρέπει να ρωτήσω το θεραπευτή?
Με συγχωρείτε αν κούρασα με την ιστορία μου.